มหาภัยพิบัติ (大災害 Daisaigai) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อ 250 ปีก่อนปี 198 เมื่อเกือบทั้งโลกถูกไฟแผดเผาจนหลายประเทศล่มสลายไปและพื้นที่ส่วนใหญ่ของโลกไม่สามารถใช้อยู่อาศัยได้อีก
ผู้เหลือรอดได้ลี้ภัยไปอาศัยที่จักรวรรดิโตเกียวที่ยังคงมีเสถียรภาพดีในช่วงเวลานั้นแม้ว่าญี่ปุ่นจะสูญเสียพื้นที่บางส่วนไป
จักรพรรดิรัฟเฟิลส์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโตเกียวได้ก่อตั้งศาสนจักรเซโยที่เป็นศูนย์รวมศรัทธา
และไฮจิมะอุตสาหกรรมได้พัฒนาอามาเทราสึอันเป็นแหล่งพลังงานความร้อนที่ทำงานอย่างไม่สิ้นสุดเพื่อขับเคลื่อนประเทศ
ในปี 198 ตามปฏิทินสุริยคติในจักรวรรดิโตเกียว
หน่วยดับเพลงพิเศษต้องต่อสู้กับปรากฏการณ์การเผาไหม้ของมนุษย์ที่เกิดขึ้นเอง
ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่ให้มนุษย์กลายเป็นไฟที่มีชีวิตที่เรียกว่า "คนไฟลุก" คนไฟลุกถือเป็นกรณีรุ่นที่หนึ่งของปรากฏกาณณ์การเผาไหม้ของมนุษย์ที่เกิดขึ้นเอง
ในขณะที่กรณีรุ่นหลังจะมีพลังพิเศษสามารถควบคุมไฟโดยที่ยังคงสภาพเป็นมนุษย์
หน่วยดับเพลิงพิเศษถูกก่อตั้งขึ้นโดยการรวมตัวกันของคนจากสามขั้วอำนาจ ได้แก่
ศาสนจักรเซโย, กองทัพโตเกียว
และกรมดับเพลิง หน่วยดับเพลิงพิเศษนั้นประกอบด้วยหน่วยย่อย 8 หน่วยที่ทำงานเป็นอิสระต่อกัน
